Η αστική ευθύνη των δημόσιων νοσοκομείων λόγω παράλειψης έγκαιρης διάγνωσης πάθησης ασθενούς

Η αστική ευθύνη του δημοσίου θεμελιώνεται στο Άρθρο 105 του Εισαγωγικού νόμου του Αστικού Κώδικα (ΕισΝΑΚ), το οποίο ορίζει ότι για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και για την ευθύνη των δήμων, των κοινοτήτων ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους. Στους ανωτέρω φορείς υπάγονται και τα δημόσια νοσοκομεία, που είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.

Ειδικότερα, δύναται να θεμελιωθεί ευθύνη νοσοκομείου ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου προς αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη ασθενής από κάθε αμέλεια του ιατρικού προσωπικού αυτού, ακόμη και ελαφρά, αν το όργανο του νοσοκομείου, κατά την εκτέλεση των ιατρικών του καθηκόντων, παρέβη την υποχρέωσή του να ενεργήσει σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης, επιδεικνύοντας τη δέουσα επιμέλεια, δηλαδή αυτή που αναμένεται από το μέσο εκπρόσωπο του κύκλου του (ΣΤΕ 1253/2017, 710, 1717/2016, 2224/2014, 572/2013, Α.Π. 181/2011, 1362/2007).

Ιδίως όσον αφορά στα δημόσια νοσοκομεία, έχει κριθεί νομολογιακά (ΔΕφΠειρ 1994/2020) ότι υφίσταται ευθύνη τους για την μη έγκαιρη διάγνωση της πάθησης ασθενούς. Αναλυτικότερα, στην εν λόγω υπόθεση, στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε έλλειψη των ειδικών μηχανημάτων που ήταν απαραίτητα για την διάγνωση της πάθησης του ενάγοντος, ενώ επίσης, θεωρήθηκε ότι δεν κλήθηκαν άμεσα οι εφημερεύοντες ιατροί, που ήταν ειδικοί για το εν λόγω περιστατικό. Συνεπεία όμως αυτών των παράνομων ενεργειών και παραλείψεων, κρίθηκε ότι η πάθηση του ενάγοντος διαγνώσθηκε με μεγάλη καθυστέρηση από την προσέλευση του στο νοσοκομείο. Λόγω δε της βαρύτητας της περίπτωσής του, προκλήθηκε σοβαρότατη και μη αναστρέψιμη βλάβη στην υγεία του, συνιστάμενη στον ακρωτηριασμό οργάνου του. Με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, έγινε δεκτό ότι ο ενάγων δικαιούται αποζημίωση ύψους 80.000€ για την ηθική βλάβη που υπέστη.

Σε άλλη περίπτωση (ΔΕφΑθ 115/2024), έχει κριθεί ότι το δημόσιο νοσοκομείο ενέχεται σε αποζημίωση εξαιτίας της παράλειψης του ιατρικού προσωπικού του να διαγνώσει μετεγχειρητικές επιπλοκές ασθενούς και να προσφέρει στον ασθενή την κατάλληλη δυνατότητα αντιμετώπισης του προβλήματος.

Τα ζητήματα αστικής ευθύνης απαιτούν ιδιαίτερο χειρισμό και την συνδρομή ενός εξειδικευμένου δικηγόρου. Εάν αντιμετωπίζετε παρόμοια κατάσταση, μπορείτε να απευθυνθείτε στο γραφείο μας, προκειμένου να εξετάσουμε ατομικά την υπόθεσή σας και να σας συμβουλεύσουμε για τα δικαιώματά σας.

Ηλιάνα Ανδρώνου, Δικηγόρος
ΠΜΣ Δημοσίου Δικαίου – Δίκαιο Περιβάλλοντος


Το παρόν δεν αποτελεί νομική συμβουλή.
Για περαιτέρω πληροφορίες αναφορικά με τα νομικά ζητήματα που αναφέρονται ανωτέρω, μπορείτε να απευθυνθείτε στο δικηγορικό γραφείο KYROS LAW OFFICES
(Oμήρου 50, Αθήνα – Τηλ. Επικοινωνίας: 2103633104 – email: [email protected]) και να συμβουλευτείτε τους εξειδικευμένους δικηγόρους.